ستاره سیاه

هر کس به تماشايي رفتند به صحراييما را که تو منظوري خاطر نرود جاييیا چشم نمي بيند يا راه نمي داندهر کو به وجود خود دارد ز تو پرواييديوانه عشقت را جايي نظر افتاده ستکان جا نتواند رفت انديشه دانايياميد تو بيرون برد از دل همه اميديسوداي تو خالي کرد از سر همه سوداييزيبا ننمايد سرو اندر نظر عقلشآن کش نظري باشد با قامت زيباييگويند رفيقانم در عشق چه سر داريگويم که سري دارم درباخته در پاييزنهار نمي خواهم کز کشتن امانم دهتا سيرترت بينم يک لحظه مداراييدر پارس که تا بودست از ولوله آسوده ستبيم ست که برخيزد از حسن تو غوغاييمن دست نخواهم برد الا به سر زلفتگر دسترسي باشد يک روز به يغماييگويند تمنايي از دوست بکن سعديجز دوست نخواهم کرد از دوست تمنايي ستاره سیاه...

"تقدیم به د-الفکسی که همیشه و هرشرایطی دوستش خواهم داشت و خاطره اش را تا ابد همچون صلیبی بر دوش خواهم کشید" تولدت پیشاپیش مبارک دلم برایت تنگ استآن هنگام کهخورشید لمس می کند افق راآن هنگام کهتاریکی فرو می برد طنین صدای مردمان رابیقراری اما جای دوری نمی رودهمچون سایه ایی است از چیزیی کهکه همواره با من استدلم برایت تنگ استبرای نگاهتتبسم لاقیدتبهانه هایتتو همچون بغصی در گلوی منیکه هرگز رها نمی شودوتو..وتودلم برایت تنگ استدلم برایت تنگ استمی توانم وانمود کنمکه همه چیز عالی استولی دلم برایت تنگ استاز آن هنگام کهآشکارا با روح خود مواجه شده اممی فهمم که داشتنت در کنارمقبل از آنکه به خواب رومچه مفهومی دارددلم برایت تنگ است وجز تو معشوقی نمی توانم داشته باشمتو حسرت بی انتهای منیخنکی تمامی صحبگاهان منیوقتی به هر سو می نگرمو احساس می کنمکه دلم برایت تنگ استواین{ دلتنگی} کمترین چیزی استکه می توانم به تو بدهموتو..وتودلم برایت تنگ است ستاره سیاه...

نمی توانم با " کمی دوست داشتن " زندگی کنممن " دوست داشتنِ زیاد " می خواهمدوست داشتنِ تمام و کمالیک جور غرق شدن...یک جور دیوانگی محض...مثل تسلیم تنی تشنه، به خُنکای قطره های بارانمثل شنیدن هزار بارۀ یک آهنگ تکراریمثل یک موج سواری داغ، درآشوب دریایی طوفانیمثل رفتن تا انتهای راهی که بازگشتی ندارد...من با " کمی دوست داشتن " زنده نمی مانمبا کمی دلخوشی، با کمی لذتمن یک التهابِ داغِ نفس گیر می خواهمیک آغوشِ گرم در سردترین فصل سال...چرا نمی فهمی ؟!آنهایی که با " کمی دوست داشتن " زندگی کرده اند، مرده اند ... ستاره سیاه...